Het was me het nachtje wel; de nacht van 26 op 27 juni: Een club die-hards (Jaap en Ineke, Bep, Liesbeth, Henry en Jeannette, Daniël, Ton en Dora, Thijs en Dorith, Emiel en Roos) die Eye For Others vertegenwoordigde, meldde zich betreffende vrijdagavond rond 20.00 uur bij de Hanzehal in Zutphen voor een nachtje volleyballen voor het goede doel. Het Eye For Others-team stond onder enthousiaste leiding van coach Daniël van der Lit.

Daniël: “We hebben elke wedstrijd gespeeld en elke wedstrijd verloren, maar dat haalde niet weg dat de groep zich steeds vol enthousiasme stortte op het strijdtoneel, om vervolgens weer min of meer kopje onder te gaan. Maar zoals bij de uitreiking van het sponsorbedrag werd vermeld: van alle 300 deelnemers, was er geen één groep die ook zelf wat deed met dit geld. Onze groep gaat dit geld zelf besteden in het project te Zuid-Afrika, dus wat dat betreft hadden wij al de eerste plaats. Alhoewel, het verloop van de laatste wedstrijd zag er positief uit, want wij stonden tot in de laatste vijf minuten voor! Pas aan het einde werden we alsnog (helaas) met een paar punten verschil verslagen. Leve de poedelprijs!” “Om een uur of 4 begon de man met de houten hamer hier en daar tikken uit te delen, doch slechts een kort tukje werd ons gegund. "Dat we het volhielden was natuurlijk (mede) te danken aan onze enthousiaste aanmoedigers. Zonder hen hadden we het niet gered."

Beter konden ze het niet treffen: de 30 fietsers en 30 motorrijders die 160 kilometer aflegden voor het goede doel, hadden het mooiste weer van de wereld. De fiets- en motortoertocht vond plaats op zaterdag 13 juni 2009. Elke kilometer werd gesponsord en de tocht verliep van Groningen naar Barneveld.

Behalve de pers waren ook de wethouders van Groningen en Barneveld aanwezig om de start in Groningen en de intocht in Barneveld te begeleiden. Een groot succes, een supergezellige dag (met perfecte catering, want dat hoort erbij) en zeker voor herhaling vatbaar! "Maar dan wel met 100 fietsers", roept organisatrice Hanneke Wierenga enthousiast. Zij nam samen met Geerte Feunekes het initiatief voor de eerste editie van dit evenement. Beide dames gaan in oktober mee met Eye For Others naar Zuid-Afrika en zochten naar een mogelijkheid om in één dag het benodigde sponsorbedrag bij elkaar te verzamelen. Dat resulteerde in deze feestelijke fiets- en motortoertocht die afgesloten werd met een gezellige barbecue. Tot volgend jaar!

Foto's

Eind juli stonden Bep Baars, Ronald en Attie Bouman en ondergetekende wederom te werken aan de oude boerderij in Achterberg. Alhoewel je na máánden schuren, gronden en aflakken echt wel resultaat ziet (Ronald kan er over meepraten), is het schilderwerk nog altijd niet helemaal af. Maar niet getreurd: gastheer Jeroen en gastvrouw Suzan zien ons graag terugkomen! En ze blijven net zolang broodjes gebakken ei (vers gelegd uit eigen kippenren) serveren tot het werk er op zit. Dat wordt nog hard werken voor die kippen! Zo ongeveer alle kozijnen en deuren van de begane grond van de boerderij én van de schuur (die tegenwoordig dienst heeft als professionele werkplaats) staan dankzij Eye for Others (en met name ‘daar istie weer’ Ronald Bouman en familie) in een frisse witte en lavendelblauwe lak.

Het ziet er supermooi uit. Op de één of andere manier had Ronald een goede afspraak gemaakt met Erwin Krol en Helga van Leur want de zomerweekenden van 2008 leverden perfect schilderweer. Het laatste weekend van juli was het zo’n 30 graden en ‘oudhollands’ benauwd. Om 15.30 uur precies barstte het noodweer los. Er kon in elk geval flink doorgewerkt worden, óók door de grasmaairobot die er dagelijks de hectares grasland bijhield (ongelooflijk zo’n robot, het ding laadt zichzelf ook nog op tussen de middag! Geen omkijken naar) en een vriend van de gastheer en gastvrouw die de dertig jaar oude motor (Honda, geloof ik) weer aan de praat kreeg.

Kortom: een flinke klus, dat wel, maar reuze gezellig en mét resultaat! Ronald, nogmaals dank voor alle goede zorgen en coördinatie. Volgend jaar gaan we vrolijk verder (als het aan mij ligt dan hè?). Astrid Kokmeijer

Na maanden van breken en bouwen was het dan zover; het centrum van Voorthuizen werd officieel geopend. Een gigantische lunchtafel waar een paar honderd mensen aan konden schuiven was één van de onderdelem. Velen deden zich dan ook tegoed aan het gratis verstrekte lunchpakket. Ook werd het wapen van de familie Van Voorthuizen overhandigd. André Luigjes mocht als voorzitter van de plaatselijke ondernemersvereniging dit wapen trots in ontvangst nemen.

Tijdens het evenement konden bedrijven zich presenteren door een kraampje op te zetten. Van Hul en Luigjes had van deze gelegenheid ook gebruik gemaakt. Omdat peter van den Hul en André Luigjes deelnemers zijn van de oktobergroep 2008, hadden zij een gedeelte van hun kraam ingericht voor ons project in Zuid-Afrika.

Eye For Others en speciaal het projekt “Place of Safety” kregen bijziondere belangstelling. De uitvaartorganisatie Monuta had tevens toegezegd dat Eye For Others een bedrag zou krijgen van 5 euro, voor elke polis die er op die dag verkocht zou worden. Wat ons betreft is de opening geslaagd.

Drieëntwintig ronkende motoren vertrokken op 6 juli vanaf Voorthuizen voor een mooie rit. De rit had als doel geld inzamelen voor Eye for Others. En dat is gelukt! Leuke bijkomstigheid: in tegenstelling tot de weersvoorspellingen voor deze dag was er een aangename temperatuur en nog belangrijker: het bleef droog! De tocht voerde langs smalle binnendoorwegen, waarbij we ook nog met een veerpont (Gratis! Goed hè?!) overstaken. We hielden een (plas-)pauze aan de dijk om vervolgens de tocht in Speuld af te sluiten met een heerlijke barbecue. En daar waren we op dat moment best aan toe.

De barbecue was geweldig verzorgd door een gezellige gastvrouw en gastheer op hun prachtige locatie. De rit heeft voor ons project €420 opgebracht. En tussen de bedrijven door leverde de toch ook nog eens hele goede gesprekken op die wellicht leiden tot mogelijke nieuwe vrijwilligers. Het was hiermee wat ons betreft een groot succes. Op naar de volgende rit!

Alle deelnemers gaven al aan dat ze dan graag weer meegaan.

Tineke van Rootselaar

Met haar alom bekende enthousiasme wist Hill Baars de bezoekers van de braderie in Voorthuizen aan het schilderen te krijgen, waarbij kunstenaars in spé versteld stonden van hun eigen creativiteit. Voor de kraam stond een al even enthousiaste Tineke van Rootselaar, die voorbijgangers vertelde over het doel van deze actie en hen vroeg ons te steunen door middel van een gift of door deelname aan de schilderworkshop. Een geslaagde actie, die Tineke en Hill weer dichter bij hun doel bracht.   

Na zes weken is het afgelopen met de toiletactie op de Oud Veluwse Markt en zit het erop voor de pleeboys en pleemaids! Maar niet voor Dick en Dineke, want die moeten nu nog uitrekenen wat wij verdiend hebben. Vol spanning gingen we de afgelopen donderdagmiddagen naar Erkens (Dineke haar baas) om de dagopbrengst te tellen en na twee keer was de kluis van Erkens vol. Of dit wat zegt over de opbrengst of over de kluis laten we in het midden, maar geslaagd was de actie in elk geval! Met een winkelwagentje vol schoonmaakspullen, tuinstoeltjes, een tafel, een parasol en veel promotiemateriaal gingen de toiletteams naar hun stek. Soms hadden brutale bezoekers ons toiletblok al geopend, en omdat het water dan nog niet is aangesloten, zorgde dit soms voor onaangename verrassingen op de vroege morgen. Ach ja, je zal maar nodig moeten hè. Nog grotere verrassingen komen als eind van de ochtend blijkt dat de afvoer van het toiletblok niet in de put of gedeeltelijk naast de put ligt. Eén telefoontje naar de marktmeester en hij verhielp ook dit probleem. Geweldig zoals zij ons de eerste keren geholpen hebben met het opstarten van alles. Maar wat te doen als één van de klanten bijna klem zit op het toilet, omdat deze toiletten doorgaans minder riant waren dan je toiletje thuis?

De eerste twee keren viel de regen met bakken uit de lucht en daardoor was de opbrengst ook niet zo geweldig. Maar, na regen komt zonneschijn en dat maakte de andere dagen, ook financieel, een stuk aangenamer. Minder aangenaam waren de luchtjes die soms uit de toiletwagen kwamen, maar ook dat wisten de toiletteams te verhelpen met spuitbussen vol heerlijke roosjes. We hebben heel wat mensen de pot op zien gaan, maar ook veel mensen gesproken. Gewone mensen, maar ook bijzondere mensen met soms bijzondere lachwekkende of ontroerende verhalen, waarbij hele levensgeschiedenissen de revue passeerden. Inmiddels zijn we ook op de hoogte van de hygiëne op de verschillende campings en alle mogelijkheden voor een dagje uit in de omgeving.

Trouwe bezoekers waren onze altijd zeer gezellige collega’s op de markt waarmee we wekelijks hun en onze omzet bespraken. Ik heb respect voor deze mensen die dag in dag uit op de markt staan; weer of geen weer, zin of geen zin. Ze zullen wel moeten want het is hun levensonderhoud. Op de markt ontbrak het ons aan niets. De jongens van de grootste krant van Nederland kwamen de krant brengen en de winkels in de buurt schonken gratis koffie. Bij het Torenplein was de kans op verhongeren het kleinst omdat je daar zelfs krentenwegge kreeg. Een marktkoopman die thuis nog een oude collectie haarspeldjes, elastiekjes etc had, vroeg of we deze in Afrika konden gebruiken. Natuurlijk! Een week later bracht hij een hele doos vol. Sommige kooplui vroegen: zie ik je volgende week weer? Wij hopen hen volgend jaar in elk geval weer te zien want het was echt een leuke en gezellige actie. De organisatie van de Veluwse Markten zei dat het nog nooit zo goed had gelopen, dus dit compliment hebben we binnen. Evenals de complimenten van de vele bezoekers die zeiden dat het stukken schoner en frisser was dan bij de ..... Echt..... echt waar. Zo, steek die maar in je zak.

Al een week voordat het loopfeest zou plaatsvinden zijn we met vijf werkgroepleden in alle klassen van De Vogelhorst in Barneveld gaan vertellen, dat de kinderen ons mochten helpen om geld bij elkaar te krijgen voor de kinderen in Zuid-Afrika, die vaak geen ouders meer hebben, geen eigen kamertje, geen speelgoed, vaak geen ontbijt ’s morgens en ga zo maar door. We lieten wat foto’s zien en vertelden dat wijzelf daar vorig jaar al een weeshuis hadden gebouwd voor twaalf kinderen en dat we dit jaar in oktober weer gaan. Er is nog heel veel te doen en dat kost ook heel veel geld.

Onze werkgroep van 42 vrijwilligers werkt wel heel hard om dat geld te verdienen, maar het is nog niet genoeg. Nou, dat hoef je maar één keer te zeggen! De kinderen zijn ’s middags al met een lijst de buurt, ooms en tantes en noem maar op, langs gegaan om te vragen of al die mensen ze wilden sponsoren… …. En een week later op 28 mei was het echt groot feest! Er werd een rond(je) afgezet van wel 100 meter, ballonnen opgehangen, een kraam neergezet, waar we de limonade konden uitdelen en lollies. We zetten stoelen neer voor de trotse ouders en opa’s en oma’s en af en toe klonk er wat muziek…. Er waren ongeveer 250 kinderen, van kleuters tot groep acht’ers, die een half uur lang de benen uit hun gat liepen om maar zoveel mogelijk rondjes te maken en bij ieder gelopen rondje kwam er een prachtige stempel op de stempelkaart.

Juf Lydi had op het einde van de ochtend haast geen stem meer over zó heeft ze de kinderen aangemoedigd. Vaak lieten de kinderen als ze langs haar heen kwamen al zien hoeveel stempels ze al hadden. En het was me toch warm! De limonade ging er na het lopen goed in, soms ook nog wel wat water en een zoete lollie voor nog wat meer energie, want na het lopen gingen ze weer naar de klas. Alle kinderen kregen als bedankje een echt uit Afrika meegebracht olifantje. Fantastisch, wat doen die kinderen van De Vogelhorst hun best. We zijn apetrots op ze! Er was natuurlijk ook een beetje een wedstrijd aan verbonden, want in iedere klas konden twee prijsjes gewonnen worden: één voor degene die het meeste rondjes had gelopen en één voor degene die het meeste geld had opgehaald. Dus dat maakte alles nog spannend ook!

Vandaag, 4 juni hebben we het geld opgehaald en naar de bank gebracht. Het was heel erg veel, namelijk 7777,90 euro en daar komt nog wat bij! Namens Maria en alle andere kinderen in Afrika HEEL HARTELIJK BEDANKT VOOR ALLES. We hopen dat jullie ons nog eens willen helpen, want we vonden het ook nog eens heel erg gezellig!

“Op zondag 18 mei vond de Marikenloop in Nijmegen plaats. Dat is een hardloopwedstrijd voor vrouwen over 10 km. Nu vind ik, Gerian Alofs, hardlopen erg leuk, dus dit was een uitgelezen kans om wat geld voor Eye for Others binnen te halen. In dit geval door middel van een sponsorloop. Het zoeken van sponsors verliep voorspoedig: uiteindelijk zeiden meer dan 50 collega's, vrienden en familie een klein of groot bedrag toe op voorwaarde dat ik de 10 km binnen 1 uur zou uitlopen... En dat is gelukt!!! Een mens gaat toch harder lopen als het voor een goed doel is: met enige trots kan ik melden dat ik mijn eigen persoonlijk record verbroken heb en de 10 km in 49:08 minuten afgelegd heb. Met veel dank aan al mijn lieve sponsors: samen brachten ze meer dan 1.100 euro op!”

Gerian

Mevr. Van der Vorst uit Weert is al jaren druk voor de hulp in en aan Oost Europa. Zij verzamelde kleding, schoenen, babyspulletjes enz. De transportkosten zijn echter zo erg gestegen dat het niet mee zo 1,2 3 in oost Europa af te leveren is. Hierdoor had zij een behoorlijke hoeveelheid kleren die ze niet op een goede plaats kon krijgen. Toen zij in de plaatselijke Weerter Krant een artikel las over Diyou van Thuyl en Fransje Robben, die met onze groep meegaan naar Zuid-Afrika, besloot ze de eerste even te bellen. Contacten waren gauw gelegd en Diyou heeft een afspraak gemaakt dat we de kleding op zouden halen. Eigenlijk is het een regel dat als iemand nieuwe kleding heeft voor ons project hij/zij ook de kosten voor zijn rekening neemt. We hadden voor deze reis nog wat kilo's over dus voor één keer nemen wij de kleertjes zelf mee.

We zullen er veel kinderen gelukkig mee maken.

zie verder de fotopagina

In juli hebben we met de "zuiderlingen" vuil geprikt in veghel. Opgeruimd staat netjes!

Ongelooflijk hoeveel afval er zomaar op de straat wordt gegooid. Zelfs naast de prullenbakken waren we druk om restanten van eens gebruikte zaken weg te prikken. Gerian had helemaal de smaak te pakken en was op een gegeven moment zelfs onkruid weg aan het halen tussen de rozen.

Veghel was aan het eind van de dag 120 kg vuil kwijt. En wij een ervaring rijker. Volgend jaar weer.

Met dank aan Kees voor zijn inzet.

Zie verder de fotopagina

Onder het motto "De Wijngaard moet beter" hebben de vrijwilligers van Eye For Others een aantal avonden vuil en onkruid verwijderd rond het verpleeghuis.

De bewoners vonden het een geweldig gebeuren en er was zelfs een dame (84 jaar) die ons enthousiast hielp.

Natuurlijk is er regelmatig tijd voor koffie en koek, want de boog kan niet altijd ontspannen staan. (zie verder de fotopagina)

Oog omhoog en hoofd naar boven

Het aantal deelnemers van de oktobergroep 2008 is: 42. Daarmee is de groep echt vol en inmiddels staan er al mensen op de lijst voor 2009. Geweldig, zoveel enthousiaste mensen die zich daadwerkelijk in zetten voor kinderen in nood. De deelnemers moeten, naast hun gewone baan, het geld voor het project verdienen met allerhande werkzaamheden die variëren van schilder- en behangklussen. Tuinwerkzaamheden, het lopen van een marathon of met een informatiekraam op actiedagen van de Karwei, Gamma, intratuin Veel deelnemers hebben familie, vrienden en collega’s benaderd via een persoonlijke brief en daar veel positieve reactie op gekregen. Weer anderen doen een presentatie op hun werk of in de kerk en mogen daarna een collecte houden. Alle kleine beetjes helpen en hoewel niet alle acties altijd doorgaan, komen daar meestal wel andere acties voor in de plaats. Op 31 mei heeft de groep haar eerste instructiedag gehad waarbij de groep veel informatie kreeg over het project, de organisatie van de bouwwerkzaamheden, het verblijf en de overige activiteiten.

Uiteraard werd er ook aan teambuilding gedaan. waarbij er zowel geestelijke als lichamelijke inspanning werd gevraagd.

In alles weten wij ons geholpen en gesterkt door Onze Vader in de hemel. Schitterend om met elkaar te praten, bidden, zingen en nog veel meer (zie de foto pagina)

stay with me till the (new) morning.