Vanmorgen weer een heerlijk ontbijt gehad. Marthie kan zo geweldig koken en bakken, daar kan je geen nee tegen zeggen ūüėĀ Daarna zijn we met elkaar naar de kerk gegaan. Deze kerk heet: De Tower of Hope. Wat een hoop brengt deze kerk, om stil van te worden. Deze kerk wil van betekenis zijn en dat doet ze met zoveel mooie dingen.

In deze kerk komen de armste van de armste mensen, waar onder drugsverslaafden en prostituées. In deze dienst zijn er tussen de 80 en 100 mensen. Om tien uur start de dienst met aanbidding. We zingen prachtige liederen met elkaar. De tranen rollen over je wangen als je samen met deze mensen mag zingen dat je een kind van God bent. Dan hou je het echt niet droog. Daarna volgt een preek over Johannes 15. Dat we zonder Jezus niets zijn en ook niets kunnen doen. Daarna zingen we weer enkele liederen en eindigt de voorganger met gebed.

Als we als groep de kerk uit gaan, krijgen we een applaus van de kerkgangers. Echt ontroerend. Daarna helpen Mariek en ik met het uitdelen van warme maaltijden aan deze kerkgangers. Je ziet aan alles dat ze niets hebben en dankbaar zijn voor het eten wat ze krijgen.  Zo bijzonder is het hoe deze kerk het geloof handen en voeten geeft.

Na de dienst gaan we terug naar waar we logeren en hebben we mooie gesprekken met elkaar. In de groep is zoveel warmte en respect voor elkaar, dat je dit op alle fronten voelt. We hebben tijdens deze reis iets mogen geven en uitdelen, maar wat hebben we ook veel gekregen; daar kan je alleen maar stil van worden. Het zijn mooie stempels op ons hart, die we meedragen ons verdere leven in.

Vanmiddag rustig aan gedaan. We hebben lekker bij het zwembad gezeten en met elkaar gepraat en/ of een boek gelezen. Om vijf uur zijn we vertrokken naar een hoge berg net buiten Bloemfontein. Daar leven veel dieren in het wild. We zien enkele blesbokken, een struisvogel en een gnoe. We rijden verder de berg op en zien een immens groot beeld van Mandela. Je hebt daar een prachtig uitzicht over de stad. We maken er een mooie groepsfoto.

Nadat we daar wat rondgelopen hebben gaan we de berg weer af en stoppen bij vrienden van Marthie en Johan. Zij wonen in een prachtig huis naast het gebied met de wilde dieren. Op een gegeven ogenblik zien we herten, jala‚Äôs en er komt ook een giraffe aan lopen. De verrukking is groot! We bekijken de dieren van achter het hek in de tuin. Op een gegeven moment vraagt Chris, de man van de vriendin van Marthie of ik met hem mee wil door het hek heen naar de giraffe. Nou dat hoef je tegen mij geen twee keer te zeggen. Ik loop met hem mee en sta op twee meter afstand van de giraffe. Wauw wat een¬†mooi¬†momentūüėä.